Bruut veel klimmen in de ultieme Everesting Challenge

Eén rit, één berg en 8848 hoogtemeters. Dat is in een notendop een Everesting. Oftewel, klimmen totdat je de hoogte van Mount Everest hebt bereikt. Op welke berg je dat doet, dat mag je zelf weten. Absurd? Een klein beetje wel natuurlijk. Maar zijn dat stiekem niet de mooiste uitdagingen? 

Een waarschuwing is wel op z’n plek. Deze eendaagse uitdaging gaat namelijk ver. Heel ver. Vooral qua hoogtemeters. Voor je beeldvorming: bijna 9000 hoogtemeters kun je vergelijken met een stevige bergetappe in de Tour, maar dan keer twee. Heb je hem eenmaal volbracht, dan is het tegelijk ook een ervaring die je natuurlijk je leven lang niet zult vergeten.

Een wielrenner heeft vaak de onbedwingbare drang om iedere berg te beklimmen die hij tegenkomt. Waar die behoefte vandaan komt? Misschien is het wel omdat je altijd wilt zien waartoe je in staat bent. Als een test van je eigen hardheid. Maar ook omdat het je heel veel voldoening geeft natuurlijk, wanneer je een doel bereikt waar je van te voren tegenop ziet.

Wanneer je de Everesting Challenge aangaat, dan is de kans in ieder geval groot dat je de uitdaging van je leven aangaat. Eentje die pijn gaat doen, zowel fysiek als mentaal. Maar die ook ontzettend veel voldoening geeft wanneer je de challenge haalt.

Hoe het begon

Je vraagt je wellicht af wie er ooit begon aan dit knotsgekke idee. Dat was de Engelsman George Mallory, niet geheel toevallig de kleinzoon van de beroemde bergbeklimmer George Mallory. 

De jongere Mallory beklom – geïnspireerd door zijn grootvader – in 1994 maar liefst acht keer Mount Donna Buang tijdens zijn zelfbedachte Everest-uitdaging op de fiets.

De Australiër Andy van Bergen raakte op zijn beurt zo geïnspireerd door het initiatief van Mallory, dat hij hij er een officiële uitdaging van maakte waar iedereen aan kan deelnemen. Aan het officiële Everesting-evenement dat hij organiseerde deden 65 wielrenners mee. Dat de uitdaging geen sinecure is bewijzen de 25 rijders die voortijdig de handdoek in de ring moesten gooien.

Everesting Hall of Fame

Doe je een Everesting, dan zijn de regels simpel. Op welke berg je de uitdaging aangaat, dat bepaal je helemaal zelf. Vervolgens dien je hem net zo vaak op en af te rijden totdat je 8848 meter hebt geklommen. Ben jij de eerste die de challenge volbrengt op de berg of heuvel van jouw keuze? Dan kom je voor altijd in de Everesting Hall of Fame te staan. 

Natuurlijk vraagt zo’n intimiderende onderneming als Everesting om een goede voorbereiding. En tijdens de dag zelf komt het aan op een goed tempo dat je lang kunt volhouden. Goed gezelschap ook – als je die luxe hebt – en uiteraard voldoende eten en drinken.

‘The Ascent’

Hoe zwaar een Everesting echt is, zie je ook in bijgaande video. ‘The Ascent’ is een korte documentaire over Mat Ilic, die in London de uitdaging aangaat op de beruchte Swain’s Lane. Dat doet hij niet alleen om zichzelf extreem uit te dagen, maar ook om geld op te halen voor het goede doel. Alsof de uitdaging nog niet groot genoeg is, wil Mat het ook nog eens sneller doen dan zijn voorganger. Sneller dus dan in 16 uur en 31 minuten.

Zin om meer te lezen over deze uitdaging? Check dan de officiële website everesting.cc. Je kunt er ook de beroemde Everest Hall of Fame bekijken.